dark-bottom

Rataplan

Indeed:
But what was it again I was looking for?.. 
And if I ever find it, what do I have to do with it?...

dark_rule

Uitgestippeld


I had my whole live dotted out.. 
but when I interconnected all the dots with lines ...
nothing was there .. 

dark_rule

Webmessenger

.

dark_rule

dark_bulletIHE, My employer

dark_bulletZeer goed artikel van Ben Tiggelaar!!!!!!!"

dark_bullet"EVALUATION OF DISTRIBUTED GROUP SUPPORT SYSTEMS (GSS) IN VIRTUAL BOARDROOM MEETINGS"
Dissertation Submitted to The University of Liverpool in partial fulfillment of the requirements for the degree of MASTER OF SCIENCE 2002

dark_bulletE-Learning Corners

dark_bullet"XML and Databases" - rapport in PDF-format

dark_bulletStamboom vanaf Edo

dark_bulletBrussel-Februari 2011

dark_bulletMarina di Pisa - 2010

dark_bulletMei-Jun 2011

dark_bulletJun-Aug 2011

40x100 Spacer GIF

"De Natuur is zoo dom als elk ander werktuig dat naar vaste afmetingen, naar bepaalde - neen, naar gegeven - krachten: hakt, snydt, stampt, drukt, heft, draait, maalt, samenstelt, verbryzelt. Zoo'n werktuig is schoon, zegt ge? Ja, als werktuig. Dat is: 't blyft een werktuig, meer niet. 't Is 'n tuig dat werkt, of juister: dat door zekere kracht wordt gedwongen zich zóó te bewegen als noodzakelyk is voor 'n doel dat geheel en al ligt buiten 't bewustzyn van dat tuig zelf. Er zou juistheid liggen in de uitdrukking: 't horloge wordt geloopen. In 'n koperplettery ziet men, onder andere toepassingen van de stoomkracht, 'n groote schaar die voortdurend gaapt en hapt. Als men niets daartusschen steekt, knipt zy de lucht. Doch haar eigenlyke bestemming is koperen platen doorteknippen, dat ze dan ook trouw doet zonder 't minste blyk te geven dat ze 't verschil begrypt tusschen die platen en de lucht. Reik die schaar 'n papiertje toe, ze knipt het. Een boek, ze knipt het. Men kan het haar niet aanzien dat ze onderscheid maakt tusschen 'n taaie preek of 'n onsamenhangende redevoering. Ga verder nog. Ge bezoekt met dames die plettery. De schaar knipt... knipt... Dat meisje naast u is achttien jaar. Ze is lief, bevallig, haar middel zoudt ge omspannen... Vat haar hals tusschen duim en vinger van de linkerhand, gryp haar met uw rechterhand by de enkels, houdt haar horizontaal, strek ze vooruit, breng de taille die ge zoo lief vondt... De schaar knipte... knipte lucht, gedurende den tyd dien ge noodig hadt om 't lieve kind optenemen. Breng haar - maar voorzichtig, want als gy de schaar aanraakt zoudt ge u bezeeren - breng haar op 't oogenblik als de beide lemmetten den grootstmogelyken hoek vormen, als de schaar gaapt... Wacht even... deze keer is het te laat... ze sluit zich alweer, en knipt nogeens lucht, die volstrekt geen hinder heeft van 't knippen... Nu is het tyd... nu... juist... daar hebt ge 't! Het meisjen is doorgeknipt. Ge houdt in elke hand 'n helft, en de schaar heeft alweer vyfmaal lucht geknipt met dezelfde onverschilligheid, voor ge tyd hadt die twee helften weer byeen te brengen, en u met het doorgeknipte kind te verwonderen over de werktuigelyke domheid van die schaar, die niet weet wat ze knipt. Zoo dom als die schaar is de Natuur. Multatuli, Ideën I, http://www.dbnl.org/tekst/mult001idee01_01/index.htm"
 

Email me!

dark_bottom